Co warto zobaczyć na wakacjach w Nowej Zelandii?

Nowa Zelandia to niepowtarzalna i w dużej części jeszcze dziewicza przyroda, czyste środo-wisko i piękne krajobrazy. Rozległe łańcuchy górskie, fiordy, lodowce, regiony wulkaniczne, gejzery, jeziora, równiny, ogromne obszary trawiaste i buszowate, subtropikalne lasy to wspaniałe atrakcje wysp.

Atrakcje turystyczne Wyspy Północnej

Wyspa Północna, z racji swojego położenia bliżej równika, ma najcieplejszy klimat. Zachwyca egzotyczną, bujną roślinnością. Zjawiska geotermalne, subtropikalna, szokująca swoim pięknem przyroda oraz kultura Maorysów – to czynniki odróżniające Wyspę Północną od Południowej.

Jednym z najpiękniejszych miast Nowej Zelandii i zarazem ważnym ośrodkiem ruchu tury-stycznego jest Auckland, położone u podnóża wygasłego wulkanu Eden (643 m n.p.m.). Mia-sto jest ważnym ośrodkiem gospodarczym, kulturalnym i naukowym kraju. Jest największym portem morskim Nowej Zelandii. Miasto zostało założone przez Brytyjczyków w 1840 roku. Było wówczas stolicą brytyjskiej kolonii. Oficjalnie prawa miejskie zostały mu nadane od roku 1871. W mieście znajduje się kilka budynków z czasów kolonialnych (m.in. dawna szkoła misyjna). Tutejsze muzeum posiada bogate zbiory sztuki Maorysów oraz innych mieszkańców wysp południowego Pacyfiku. W mieście znajduje się poza tym muzeum transportu i technologii, Auckland War Memorial Museum oraz galerie sztuki. The National Maritime Museum daje turystom możliwość doświadczenia podróży morskiej w łodzi unoszącej się na wzburzonym morzu i obejrzenia wystawy masek polinezyjskich oraz modeli pływających. Dużo wrażeń dostarczą także odwiedziny zoo. Atrakcją jest również wieża telewizyjna o wysokości 328 metrów. Z tarasu widokowego, który znajduje się na wysokości 192 metrów organizowane są kontrolowane skoki. Rocznie na wieżę wyjeżdża około 600 tysięcy osób.

W Auckland odbywają się słynne wyścigi jachtów America’s Cup. Nazywane jest ono miastem żeglarzy, gdyż w piękny, słoneczny dzień pełne jest miłośników surfingu i jachtów. Piękne plaże i czysta woda to niewątpliwe zalety Auckland. W mieście jest wiele przepięknych parków. Do najpopularniejszych należy m.in. Albert Park – ze wspaniałymi ogrodami, fontannami i posągami wśród przystrzyżonej trawy oraz Auckland Domain – idealny na pikniki i poranne przebieżki. Tutaj mają miejsce różne wydarzenia kulturalne i co tydzień odbywają się koncerty. W mieście znajduje się podwodny park Kelly Tarlton’s Underwater World, gdzie w przezroczystym tunelu można oglądać wspaniałe pod-wodne pejzaże i wszelkie gatunki ryb. Miasto tętni życiem o każdej porze dnia i nocy. Znajdują się tu wspaniałe restauracje, kawiar-nie i kluby nocne. Odbywają się tu również różne imprezy kulturalne i rozrywkowe. Auckland jest wymarzoną przystanią dla entuzjastów sportów wodnych. Najczęściej odwiedzaną plażą jest Piha z laguną i wspaniałymi warunkami do surfowania. Najcieplejszym miesiącem jest styczeń, gdzie temperatura wynosi 16-24 °C, a najzimniejszym sierpień z temperaturą 9-15 °C.

Kolejnym popularnym miejscem na Wyspie Północnej jest Rotorua, miasto uważane za no-wozelandzką stolicę zjawisk geotermalnych. Rotorua leży w pasie wulkanicznym długości ponad 200 km i szerokości do 40 km, przebiegającym przez centrum Wyspy Północnej z po-łudniowego zachodu na północny wschód. W mieście unosi się charakterystyczny zapach siarkowodoru. W miejskich parkach płyną gorące źródła i bulgoczą wrzące sadzawki. Najbar-dziej charakterystyczny jest park geotermalny Te Puia z gejzerem Pohutu wyrzucającym strumienie pary i gorącej wody na wysokość do 20 metrów, 4 – 5 razy na godzinę. W pobliżu znajduje się wulkan Mount Trawera. Miasto jest również ważnym ośrodkiem kultury Maory-sów, znajduje się w nim jedyny maoryski teatr.
Rotorua to duży ośrodek turystyczny, odwiedzany rocznie przez około 1,6 mln turystów. Po-siada dobrze rozwiniętą bazę noclegową i gastronomiczną.

Na Płaskowyżu Centralnym wznoszą się wysokie stożki czynnych wulkanów — Ruapehu (2797 m n.p.m.), Ngauruhoe (2291 m n.p.m.) i Tongariro (1968 m). Na tym terenie utworzono w 1887 r. pierwszy w Nowej Zelandii park narodowy Tongariro. Na obszarze tym są dobre warunki do uprawiania sportów zimowych, turystyki pieszej i wspinaczek. W obrębie Pła-skowyżu Centralnego — w Waitamo występują też formy krasowe, wśród nich kilka dużych jaskiń.

W stolicy Nowej Zelandii – Wellington znajdują się liczne XIX-wieczne budynki drewniane w stylu wiktoriańskim, wśród których na szczególną uwagę zasługuje Old Government Buil-ding – jeden z największych budynków drewnianych na świecie, niegdyś siedziba rządu, Ka-tedra św. Pawła – unikatowy drewniany budynek w stylu gotyckim oraz Uniwersytet Wiktorii z 1897 roku. Atrakcję miasta stanowią muzea, zwłaszcza Muzeum Narodowe Te Papa, w któ-rym zgromadzono wiele cennych eksponatów etnograficznych i przyrodniczych. Wystawy muzeum ogląda ponad milion zwiedzających rocznie. W Narodowej Galerii Sztuki wystawia-ne są zarówno dawne jak i współczesne dzieła twórców z Nowej Zelandii, Australii i Europy. Licznie odwiedzane są nadmorskie plaże, a także pobliskie wzgórze Victoria, na które prowa-dzi kolejka linowa.
Wizerunek Wellington odbiega od typowych wyobrażeń o szarej, zbiurokratyzowanej stolicy. W mieście mnóstwo jest kafejek i doskonałych galerii, a liczne imprezy artystyczne dodają mu dynamiki i przesądzają o tętniącej życiem atmosferze. Wellington jest trzykrotnie mniejsze od Auckland, ale pod względem atmosfery i scenerii obydwa miasta wydają się sobie równe.

Atrakcje turystyczne Wyspy Południowej

Na Wyspie Południowej miejscami koncentracji ruchu turystycznego są głównie parki naro-dowe, obejmujące najpiękniejsze i najcenniejsze pod względem przyrodniczym obszary. Zaj-mują one ponad 30% powierzchni kraju wraz z innymi obszarami chronionymi. W Nowej Zelandii jest 14 parków narodowych, 20 parków leśnych, ok. 3,5 tys. rezerwatów i 61 tys. hektarów chronionej ziemi prywatnej.

W granicach Parku Narodowego Góry Cooka (Mount Cook National Park) wznosi
się najwyższy szczyt Nowej Zelandii o tej samej nazwie. Znaczną część powierzchni parku (wynoszącej 700 km²) zajmują wieczne śniegi i lodowce. Znajduje się tu jeden z najdłuższych, poza obszarami biegunowymi lodowców na świecie — Lodowiec Tasmana (dł. 29 km, szer. 3 km).

Lodowce to również atrakcja Parku Narodowego Westland, w tym Lodowiec Franciszka Jó-zefa i Lodowiec Foxa, a także gorące źródła i jeziora górskie. Westland znajduje się na liście Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Przyrodniczego UNESCO.

Największym (12,5 tys. km²) i najsłynniejszym parkiem jest Park Narodowy Fiordland. Został założony w 1952 roku. Osobliwością parku jest 14 głębokich fiordów. Zdumiewające krajo-brazy powstawały na przestrzeni 500 mln lat, w miarę jak deszcze, wichry, lód, ocean i wodo-spady rzeźbiły, miażdżyły i spłukiwały materiał skalny. Położony najdalej na północ fiord Milford Sound, jest jedynym, do którego można dostać się lądem. Ma długość 16 km, a jego najbardziej charakterystycznym punktem jest szczyt Mitre Peak o wysokości 1 694 m n.p.m., uważany za najwyższy klif fiordowy na świecie.

Na południe od Milford Sound położony jest fiord Doubtful Sound, który jest mniej odwie-dzany przez turystów, ale powszechnie ceniony za ciszę i urodę dzikiego krajobrazu. Można tutaj zaobserwować delfiny i wygrzewające się na wysepkach w samym środku fiordu futrza-ne foki oraz pingwiny.

Niewielkim (22,5 tys. hektarów), lecz bardzo atrakcyjnym parkiem jest Park Narodowy Ta-smana, leżący na północnym krańcu Wyspy Południowej i obejmujący liczne wysepki oraz piaszczyste plaże.

Głównym miastem i centrum turystycznym Wyspy Południowej jest Christchurch, zwane miastem ogrodów. Uwagę zwiedzających przyciągają tutaj zabytkowe XIX – wieczne budowle, m.in. katedra, uniwersytet oraz siedziba izby handlowej. Znajduje się tutaj najstarszy budynek drewniany Nowej Zelandii – Dean’s Cottage z 1843 roku oraz wiele atrakcji, takich jak ogrody botaniczne, zespół architektoniczny Arts Centre, muzea i galerie. W centrum miasta znajdują się modne sklepy i restauracje. Największy z 13 miejskich parków (161 ha) ogród botaniczny Hagley Park jest najcenniejszym darem pierwszych osadników dla współczesnego miasta. Obejmuje pole golfowe i inne tereny rekreacyjne.

Funkcję ośrodka sportów wodnych pełni Queenstown. To niewielkie miasteczko, rozmiarem przypominające większą wioskę, ma kosmopolityczną atmosferę, a pod względem liczby ka-wiarń i restauracji uliczka w Queenstown rywalizuje ze stolicą kraju. Poza tym miejscowość szczyci się złotą przeszłością. Przez kilka lat po odkryciu złota w 1862 r. z rzeki Shotover wydobyto prawdziwe fortuny. Miasto nadal zawdzięcza rzece zamożność, tyle że teraz ze względu na piękne krajobrazy i dzikie górskie wody – dziś ludzie przyjeżdżają tu nie po złoto, lecz po zastrzyk adrenaliny. Na poszukiwaczy przygód Queenstown działa jak magnes. Co roku przybywa tu milion turystów z kraju i zagranicy, chętnie wydających pieniądze na takie atrakcje, jak spływy górskimi rzekami, przejażdżki odrzutową motorówką, skoki z opóźnio-nym otwarciem spadochronu czy loty helikopterem. Położenie Queenstown na brzegu jeziora Wakatipu, w otoczeniu Alp Południowych, ma ten walor, że blisko stąd do wyjątkowo ma-lowniczych zakątków. Atrakcji dopełnia widokowy wyjazd kolejką gondolową na Bob’s Peak. Wąwozy rzeki Shotover, przypominające nieco Wielki Kanion w miniaturze, częściowo są dziełem rąk ludzi poszukujących nad rzeką i w jej wodach złota. Najbardziej charakterystyczne pamiątki po kopaczach zachowano w Skippers Park, ok. 27 km od Queenstown. W tamtejszym Winky’s Museum do obejrzenia są m.in. zardzewiałe podkowy, stuletnie krany, naczynia i butelki, kajdanki oraz but pewnego kopacza z nadal tkwiącymi wewnątrz kośćmi stopy.

W leżącym ok. 500 km na południe od Christchurch Dunedin (110 tys. mieszkańców), można znaleźć akcenty typowe dla Szkocji. Niegdyś bardzo zamożne, w drugiej połowie XIX w. Dunedin wyrosło na pokaźne wiktoriańskie miasto i pomimo nowoczesnych dodatków – znaczna część jego oryginalnej architektury przetrwała w nienaruszonym stanie. To jedyne miejsce w Nowej Zelandii ze sklepem sprzedającym szkockie spódnice (kilt). Duża część architektury Dunedin powstała w oparciu o brytyjskie wzorce, np. pierwszy nowozelandzki uniwersytet, University of Otago, przypomina University of Glasgow, budynek szkolny Otago Boys’ High School ma w sobie coś z typowej brytyjskiej szkoły publicznej, a komenda policji nawiązuje do londyńskiego Scotland Yardu, projektu Normana Shawa. W Dunedin znajduje się Baldwin Street, najbardziej stroma ulica świata (o długości 359 metrów) o nachyleniu do 38% (różnica poziomów między jednym końcem a drugim wynosi prawie 70 metrów).

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 10.0/10 (1 vote cast)
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0 (from 0 votes)
Co warto zobaczyć na wakacjach w Nowej Zelandii?, 10.0 out of 10 based on 1 rating

Comments are closed.